Historie als inspiratie
De verlaten fabriek en het bijbehorende terrein – met een gigantische betonplaat – vormde het startpunt van ons ontwerp. Verweerde loodsen, betonnen kozijnen, een eenzame lantarenpaal en roestige letters op het dak: het terrein ademt een stoere industriële geschiedenis. Aan de andere kant liggen de stille lijnen van het waterrijke landschap, met wilgen en riet langs de oevers. Die combinatie bood een duidelijke ontwerpopgave: hoe ontstaat hier een wijk waarin zowel natuur als industrie een rol blijven spelen? Hoe maken we hier woningen die recht doen aan de locatie?
Architectonische uitgangspunten
De Herenweg vormt de centrale as van het gebied en creëert twee duidelijk verschillende sferen: aan de zijde van de Vinkeveense Plassen is meer bouwhoogte mogelijk, terwijl de zuidwestkant een dorpser karakter krijgt dat aansluit bij de fijnmazige structuur van Vinkeveen. In dit dorpse deel sluiten materialen en kleuren zorgvuldig aan op de omgeving, waarbij witte dakranden de woningen visueel met elkaar verbinden. De gebouwen met een industriële signatuur verwijzen daarentegen naar De Adelaar, met roodbruine baksteen, betonbanden, staalblauwe accenten, vergrijsd hout en roesttinten die refereren aan oude luiken en deuren.
Een divers woonprogramma
Het Centrumplan voegt 191 nieuwe woningen toe aan Vinkeveen, met een gevarieerd programma van dertig procent sociale huur, vijftien procent betaalbare koop en een restant aan vrije-sectorwoningen. Deze mix moet het dorp een toegankelijker en toekomstbestendiger woonaanbod bieden. Het deel aan de plassen wordt straks een van de weinige plekken in Vinkeveen waar de publieke ruimte tot aan de plassen loopt.
Beleving
Langs de kade ontstaat een levendige ontmoetingsplek. Bewoners kunnen aan het water zitten, een boot aanleggen of uitkijken over de plassen. In de wijk keren de lange lijnen van het landschap terug in straten en dakrichtingen. Begane-grondwoningen krijgen verhoogde terrassen, afgeschermd met betonnen plantenbakken en klimgroen. Parkeren verdwijnt onder de gebouwen of op binnenterreinen. Blikvanger is een iconisch gebouw aan het water: een gevel met een ritmisch betonraster, verwijzend naar de voormalige opleggers van de fabriek.
Duurzaamheid als fundament
Bijzonder is dat we de enorme oude betonnen ondergrond van De Adelaar – ooit nodig om zware machines en voertuigen te dragen in de zachte veengrond – nu opnieuw kunnen toepassen als ondergrond voor de gebouwen en de openbare ruimte. Hierdoor hoeven we geen damwanden te slaan én hoeft er geen nieuwe bestrating te worden aangebracht. Minder materiaal, minder transport, minder uitstoot. Daarnaast krijgen veel woningen een houten constructie, wat de CO₂-voetafdruk verder verkleint.